Choroba Heinego-Medina, czyli nagminne porażenie dziecięce
autor: Paulina Wójtowicz , 2011-05-09
Zakażenie polio
Wirus polio - sprawca zachorowań na wirusowe zapalenie rogów przednich rdzenia kręgowego (zwane także chorobą Heinego-Medina, nagminnym porażeniem dziecięcym, paraliżem dziecięcym oraz poliomyelitis) - jeszcze w XIX wieku był zabójczy. Do czasu wynalezienia skutecznej szczepionki przeciwko niemu, prowadził do poważnych zmian w funkcjonowaniu organizmu, nierzadko nawet do kalectwa. Jego silna ekspansja wiązała (i wiąże się nadal) z najpopularniejszą drogą zakażenia - kropelkową. Nierzadko osobą zarażającą jest nosiciel wirusa, u którego nie wystąpiły żadne objawy choroby. Bliska styczność z chorym (nie tylko fizyczny kontakt, ale i wspólne korzystanie z zakażonych rzeczy) to nie jedyna możliwość zarażenia się wirusem polio. Zdarza się, że na żywność przenoszą go owady (np. muchy), bytujące wcześniej w miejscach zanieczyszczonych, idealnych do rozwoju bakterii i wirusów. Wirus poprzez drogi oddechowe wędruje do jelit, a stamtąd - po okresie intubacji - atakuje węzły chłonne, układ krwionośny, a także ośrodkowy układ nerwowy.
Przebieg choroby
W zależności od rodzaju poliowirusa choroba może przebiegać bezobjawowo lub charakteryzować się pewnymi symptomami - niestety, nie zawsze jasnymi do diagnozowania (mówimy wtedy, że choroba ma charakter poronny). Występują wówczas objawy typowe dla popularnych schorzeń, np. grypy jelitowej: ból głowy, gorączka, problemy pokarmowe. Cięższy przebieg choroby Heinego-Medina charakteryzuje się porażeniem mięśni lub ich niedowładem (występuje dopiero po 7-14 dniach od pojawienia się mniej typowych symptomów), co jest skutkiem stanu zapalnego w mózgu, upośledzającego zdolności motoryczne. Przypadki śmiertelne są dziś coraz rzadsze, jednak występują, przeważnie w wypadku silnej postaci porażennej. Czasem zdarzają się przypadki wystąpienia zespołu poporażennego (zespół post-polio), nierzadko nawet 30 lat po zachorowaniu. Na szczęście, postęp choroby jest na tyle wolny, że nie powoduje dużego upośledzenia mięśni.
Szczepienia
Ponieważ wciąż nieznane są sposoby leczenia choroby wywołanej wirusem polio (leczenie jest wy-łącznie objawowe) niezwykle ważna jest w przypadku polio profilaktyka. Pierwszą szczepionką, skutecznie oddziałującą na wirus, była doustna szczepionka Koprowskiego. Dziś w profilaktyce poliomyelitis stosuje się szczepionkę Salkę, która zawiera nieżywe wirusy oraz szczepionkę Sabinę, tzn. żywe atenuowane szczepy wirusów. Szczepienie ochronne przeciw polio znajduje się w Programie Szczepień Ochronnych i przewidziane jest jako obowiązkowe dla dzieci w 1. roku życia. Pierwsza dawka podawana jest podskórnie lub domięśniowo ok. 3.-4. miesiąca życia, druga w 5. miesiącu, a trzecia ok. 16.-18. miesiąca życia dziecka. W 6. roku życia dziecko poddawane jest także szczepieniu przypominającemu - w tym wypadku podawana jest szczepionka, zawierająca wirusy atenuowane.
Serwis Ciążowy.pl ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Zamieszczone tu materiały w żadnej mierze nie zastępują profesjonalnej porady medycznej. Przed zastosowaniem się do treści medycznych znajdujących się w naszym serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem.
Najpopularniejsze artykuły
-
Jak pielęgnować pępek noworodka?
Pępowina - niezwykły sznur łączący mamę z...
-
Choroby zakaźne – przeczekać czy leczyć?
Miejscem, przed którym każda mama stara się...
-
Jak długo powinno spać dziecko?
Kiedy noworodek przesypia niemal całą dobę i...
-
Macierzyństwo doskonałe?
Obiecywałaś sobie, że nigdy nie podniesiesz...
-
Uszczypliwy bocian – o znamionach u dzieci
Wydawać by się mogło, że niektóre znamiona, np....
-
Pobawimy się razem?
Jak wiadomo, dzieci najbardziej na świecie lubią...
Forum
- +17 godz Badanie USG
- +18 godz sprzedam wózek NAVINGTON z duż...
- +2 dni Moczenie nocne dzieci
- +2 dni Panie proszę o pomoc
- +2 dni Panie proszę o pomoc


