Ciąża przenoszona

W większości przypadków przenoszeń chodzi o błędy w obliczeniu terminu porodu, nieświadome lub celowe pomyłki w dacie ostatniej miesiączki. Prawdziwe przenoszenia zdarzają się rzadko.

Czas trwania ciąży wylicza się na podstawie tak zwanej reguły Naegelego. Wykorzystywany jest do tego odpowiedni wzór. Ma on zastosowanie jedynie w przypadku kobiet miesiączkujących przed ciążą regularnie, co 28 dni. Jeżeli kobiety miesiączkują regularnie, ale czas trwania przerwy pomiędzy okresami jest mniejszy lub większy od 28 dni wtedy wzór podlega modyfikacjom. Jeżeli zaś kobieta miesiączkuje nieregularnie to z dużym prawdopodobieństwem nie uda się na tej podstawie ustalić terminu porodu.

Do ustalenia terminu porodu wykorzystuje się także badanie ultrasonograficzne. Dotyczy to pierwszego badania, gdyż jest ono najbardziej miarodajne. Jeżeli termin porodu oceniony na podstawie USG jest inny od tego wyliczonego z pierwszego dnia ostatniej miesiączki wtedy przyjmuje się, że badanie USG jest bardziej miarodajne.

Główną przyczyną przenoszenia ciąży jest zmniejszona pobudliwość i reaktywność mięśnia macicy. W przypadku prawdziwego przenoszenia występuje zagrożenie płodu. Zmniejszająca się z czasem trwania ciąży wydolność łożyska może doprowadzić do zaburzeń w odżywianiu płodu oraz w dostarczaniu mu tlenu i odprowadzaniu dwutlenku węgla.

Ciąża przenoszona wymaga intensywnego nadzoru kardiotokograficznego.
Wśród metod mogących pomóc przy wywołaniu porodu, a nieangażujących jeszcze pomocy lekarsko - położniczej jest między innymi sposób polegający na masowaniu brodawek sutkowych przez ciężarną. W okresie okołoporodowym takie postępowanie zwiększa uwalnianie oksytocyny, hormonu odpowiedzialnego za czynność skurczową macicy. Pomocna bywa ciepła kąpiel lub prysznic. Niektórzy polecają również zimne prysznice.

Wśród działań mających na celu wywołanie porodu jest wiele metod farmakologicznych. Przykładem może być przyspieszenie dojrzewania szyjki macicy (jeżeli to ona jest czynnikiem hamującym postęp porodu) za pomocą miejscowego podania prostaglandyn. Innym sposobem oddziaływania na szyjkę może być założenie do niej cewnika Foley`a. Polega to na mechanicznym rozepchnięciu kanału szyjki.

Jeżeli czynnikiem hamującym postęp porodu jest niereaktywna lub zbyt słabo reaktywna macica, podaje się we wlewie kroplowym ciężarnej 5 lub 10 jednostek międzynarodowych oksytocyny. W większości przypadków uzyskuje się w ten sposób oczekiwany rezultat. Czynnością przyspieszającą akcję porodową, wykonywaną w odpowiednim momencie powoli postępującego porodu jest amniocenteza, czyli bezbolesne przebicie pęcherza płodowego z następującym odpłynięciem wód płodowych. Przed wykonaniem tego zabiegu specjalista musi wykonać badanie wewnętrzne, gdyż muszą być spełnione bardzo ważne warunki, aby móc ten zabieg przeprowadzić.

Wywoływanie porodu

Ciąża przeterminowana, zależnie od przyjętej definicji, występuje w 3-10% wszystkich ciąż i jest najczęstszym wskazaniem do sztucznego wywoływania porodu. Według reguły Naegelego ciąża trwająca dłużej niż 294 dni (ponad pełne 42 tygodnie) uznawana jest za przeterminowaną. Najistotniejsze w takiej sytuacji jest ustalenie, czy przedłużająca się ciąża stanowi zagrożenie dla zdolnego do życia pozałonowego płodu.

Wśród objawów świadczących o pogarszającym się dobrostanie płodu jest zmniejszenie aktywności ruchowej płodu, odczuwane przez ciężarną. Ustanie aktywności ruchowej jest alarmującym sygnałem dla położnika.

Zmiany w zapisie kardiotokograficznym wskazujące na spadek czynności akcji serca płodu jest kolejnym objawem sugerującym pogarszający się stan wewnątrzmaciczny płodu.

Również na podstawie badania ultrasonograficznego można ocenić czy przenoszona ciąża stała się zagrożeniem dla zdrowia i życia płodu (ocenia się zagęszczenie płynu owodniowego, jego ilość, dojrzałość łożyska, cechy jego niewydolności, przepływy pępowinowe i mózgowe).
Wykonując amnioskopię można stwierdzić zabarwienie płynu owodniowego, np. na zielono, co również może świadczyć o pogarszającej się kondycji płodu.

Rzadko zdarzają się ciąże przeterminowane i przenoszone sensu stricte, czyli niosące ze sobą negatywne konsekwencje dla stanu zdrowia płodu. Wywoływanie porodu bez wyraźnego powodu jest niewskazane. Fizjologiczny poród został tak stworzony, że czas jest najlepszym jego sprzymierzeńcem. Dlatego warto się w takich sytuacjach uzbroić w cierpliwość i dać działać naturze. Wymaga to oczywiście nadzoru i kontroli stanu płodu. Dopiero pojawienie się objawów sugerujących pogarszanie dobrostanu płodu zmuszą do działania pod postacią indukcji porodu lub w skrajnych sytuacjach do operacyjnego zakończenia porodu drogą cesarskiego cięcia.