Histiocytoza X

autor: Paulina Wójtowicz , 2013-11-21
Histiocytoza X
Choroby z tej grupy występują bardzo rzadko, typowość niektórych objawów utrudnia ich rozpo-znanie, a o histiocytach, których duża liczba jest głównym symptomem schorzenia, prawie nikt nie słyszał. Dlaczego powinniśmy coś wiedzieć na temat histiocytozy? Choćby dlatego, że jej ofiarami są głównie małe dzieci…

Co to za choroba?

Znana pod wieloma nazwami (choroba Handa-Schüllera-Christiana, ziarniniak kwasochłonny wielo-ogniskowy, żółtakowatość przewlekła samoistna, LCH oraz choroba Abta-Lettera-Siwego) histiocytoza to grupa rzadkich chorób, których wspólnym mianownikiem jest zbyt duża liczba histiocytów, czyli komórek naszego układu odpornościowego, w organizmie. Choć wciąż nie są jasne przyczyny rozrostu histiocytów, pewnym jest, że powstające wówczas kwasochłonne nacieki na niektórych narządach dotykają przede wszystkim układów krwionośnego i limfatycznego. W praktyce oznacza to często poważny stan zapalny komórek, który wymaga leczenia już nie tylko hematologicznego (leczenie schorzeń krwi), ale także onkologicznego (choroby nowotworowe).

Jak ją rozpoznać?

Histiocytoza dotyczy zazwyczaj dzieci od 1. do 4. roku życia – większość przypadków choroby rozpoznaje się zanim maluch ukończy 10. roku życia, co korzystnie wpływa na rokowania.

Histiocytoza jest rzadką chorobą, ale - na szczęście - charakteryzuje się objawami, które zespolone mogą być dla specjalisty czytelnym sygnałem nieprawidłowości, a tym samym - wskazaniem do diagnostyki w kierunku wykrycia choroby. Jak w przypadku większości schorzeń, symptomy LCH zależne są od wieku pacjentów. U tych najmłodszych - poniżej 10. roku życia - najczęściej wy-stępują trzy z nich: wysypka w obszarze tułowia (zmiany maja charakter guzkowato-krwotoczny), ubytki w kościach (gdy dotykają oczodołu, może dojść do jedno- lub dwustronnego wytrzeszczu oczu) oraz moczówka prosta (zbyt duża potrzeba spożywania płynów, wielomocz). Zdarza się także, że dochodzi do powiększenia węzłów chłonnych. Chorobę diagnozuje się na podstawie biopsji, podczas której pobierana jest tkanka skórna, podlegająca szczegółowej analizie pod kątem obecności histiocytów.

Czy moje dziecko jest bezpieczne?

Najwięcej przypadków zachorowań na histiocytozę notuje się w grupie wiekowej 1-4 lata, a w ciągu roku na 200 000 noworodków przypada 1 przypadek dziecka obciążonego schorzeniem. Nawet jed-nak, gdy maluch znajdzie się w tej wyróżnionej grupie, szanse na wyleczenie są bardzo wysokie, bowiem większość przypadków histiocytozy wykrywa się przed 10. rokiem życia, zazwyczaj przypadkiem, przy okazji diagnostyki innych schorzeń. Leczenie zespołu chorób opiera się na radio- i chemioterapii, ale jeżeli ogniska choroby są niewielkie i pojedyncze, zmiany mogą być też wyłyżeczkowane. Odpowiednio wczesne rozpoznanie pozwala nie tylko na efektywniejsze leczenie, ale także zapobieżenie niewydolności narządów, do której może dojść w przypadku rozległych nacieków i ich konsekwencji.

drukuj poleć artykuł

Serwis Ciążowy.pl ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Zamieszczone tu materiały w żadnej mierze nie zastępują profesjonalnej porady medycznej. Przed zastosowaniem się do treści medycznych znajdujących się w naszym serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem.

Wasze komentarze:

Brak komentarzy.

Najpopularniejsze artykuły

Urlop ojcowski
Staraniowy

Przydatne placówki

Felietony
Nasi Partnerzy: Międzynarodowa Fundacja na Rzecz Rozwoju Nauki i Promocji Zdrowia Przejdź na stronę IQON
Podmiot odpowiedzialny: International Science and Health Foundation, ul. Kunickiego 10, 30-134 Kraków, tel.: (12) 633 80 57, fax.: (12) 633 80 55