Niemowlę i ADHD?

autor: Redakcja Portalu , 2010-04-26
Niemowlę i ADHD?
Często rodzice niemowląt, które są bardziej płaczliwe, mniej sypiają i są bardziej pobudzone niż inne dzieci w ich wieku, zastanawiają się nad tym, czy ich maleństwo nie będzie miało (albo już nie ma) ADHD. Jest to lęk jakby odrobinę na wyrost, gdyż prawidłowa diagnoza potwierdzająca nadpobudliwość może być postawiona dopiero około szóstego roku życia i jest to dość skomplikowanym procesem.

Pierwsze objawy

Pewne objawy, cechy nadpobudliwości psychoruchowej można zaobserwować już w okresie niemowlęcym. Dzieci o tych cechach mogą mieć później ADHD. Głównie obserwuje się problemy ze snem. Trudniej jest te dzieci uśpić, mają płytki sen i często się budzą. Zaobserwować można również wzmożoną aktywność, często gestykulują, mają bogatą mimikę, są żywe i jakby bardzo pobudzone. W późniejszym okresie nadal są bardziej żywiołowe od swoich rówieśników, trudniej jest im mówić, może pojawić się jąkanie. Dzieci te są jak żywe srebro – bardzo absorbujące dla otoczenia.

Pełny obraz zaobserwować można jednak dopiero około szóstego roku życia i wtedy jest najlepszy moment, by postawić prawidłową diagnozę. Oczywiście, znając cechy dziecka, już wcześniej można pomyśleć o terapii, gdyż im wcześniej zacznie się różnego rodzaju interwencje terapeutyczne, tym lepiej.

Co to jest ADHD?

ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder) to zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi. Jest najczęstszym zaburzeniem psychicznym, które występuje w okresie dzieciństwa i obejmuje zaburzenia koncentracji uwagi, nadruchliwość i impulsywność. Zaburzenie prowadzi do upośledzonego funkcjonowania oraz zwiększonego ryzyka wystąpienia innych zaburzeń psychicznych, takich jak zaburzenia zachowania czy nadużywania substancji psychoaktywnych.

Przyczyny ADHD

Za przyczynę ADHD uważa się obecnie udział czynników genetycznych.

Za przyczynę ADHD uważa się obecnie udział czynników genetycznych. Na poziomie biochemicznym u dzieci z ADHD dochodzi najprawdopodobniej do osłabienia neuroprzekaźników (dopaminy i noradrenaliny) biorących udział w przekazywaniu pobudzeń w układzie nerwowym. W ADHD charakterystyczne jest wystąpienie trzech grup objawów: zaburzeń koncentracji uwagi, impulsywności i nadmiernej ruchliwości. Przy czym objawy te muszą być obecne już przed piątym, szóstym rokiem życia, a trwałe wzorce zachowania występować przez sześć ostatnich miesięcy i faktycznie upośledzać życie dziecka. Występować muszą również w każdym środowisku, w jakim przebywa dziecko.

Rozpoznanie i leczenie ADHD

Rozpoznanie ADHD nie jest łatwe. Opiera się na wywiadzie i obserwacji dziecka. Wywiad zbiera się od rodziców (opiekunów) oraz z informacji przekazanych przez szkołę (przedszkole). Konieczna jest wizyta u pediatry, neurologa (EEG, czasem tomografia, rezonans), psychologa. Ocenia się IQ dziecka, koncentrację za pomocą skali kwestionariuszy diagnostycznych, obserwuje jego ruchliwość.

Leczenie ADHD obejmuje kilka metod terapeutycznych (np. integracja sensoryczna, EEG Biofeedback, kinezjoterapia, trening umiejętności społecznych, trening zastępowania agresji), oddziaływanie psychospołeczne (np. warsztaty dla rodziców, wyjaśnienie dziecku istoty zaburzeń, biblioterapia), psychoterapię (np. terapia behawioralna) oraz farmakoterapię (leki psychostymulujące). Bardzo ważna jest dobra współpraca między wszystkimi środowiskami, w jakich przebywa dziecko oraz nieobwinianie go za jego deficyty.

Wzmożona aktywność – to nie musi być ADHD

Wracając jeszcze do niemowlaków. Co robić, gdy zaobserwuje się u malucha wzmożoną aktywność, brak snu, płaczliwość czy ogólne pobudzenie? Przede wszystkim – nie panikować, gdyż wszystkie te problemy wcale nie muszą świadczyć o ADHD. Każdy niemowlak jest inny, każdy też ma swój własny temperament. Jedne dzieci są spokojniejsze, inne nie. Jedne są bardziej absorbujące, wrażliwe, marudne, inne bardziej przewidywalne. Mimo, że pewne cechy są wrodzone, to rodzic ma na nie wpływ, ponieważ każde dziecko pewne cechy również nabywa. Aby właściwie dziecko wspierać, trzeba je obserwować i rozmieć.

Obserwacja i systematyczność

Ważne, by nasze działania od początku były usystematyzowane. Warto od pierwszych chwil wprowadzić plan dnia (stałe pory posiłków, zabaw, kąpieli, odwiedzin, odpoczynku).

Uporządkowany tryb dnia uczy dziecko naturalnego porządku, daje poczucie bezpieczeństwa, ułatwia rodzicom komunikację i poznanie języka niemowlaka.

Uporządkowany tryb dnia uczy dziecko naturalnego porządku, daje poczucie bezpieczeństwa, ułatwia rodzicom komunikację i poznanie języka niemowlaka. Już dla noworodka jest to istotne, gdyż malutkie dzieci nie lubią nagłych zmian i niespodziewanych wydarzeń. Nie może być chaotyczności i improwizacji w ciągu dnia i w naszych działaniach. Wszystko róbmy spokojnie, powoli i z dużą dozą cierpliwości. Warto pomyśleć o łagodnej muzyce relaksacyjnej i ograniczeniu bodźców. Nadmiar zabawek nie jest dobry, gdyż może spowodować większe pobudzenie dziecka.

Pamiętajmy o stałej obserwacji maluszka, by dowiedzieć się, co jest dla niego najlepsze, co przyniesie mu ukojenie i spokój. I najważniejsze – akceptujmy go takim, jakim jest – wraz z temperamentem i osobowością, jakie wniosło wraz ze swym pojawieniem się na świecie.


***
  
Autorka: Agata Majda – Terapeuta EEG Biofieedback, absolwentka Instytutu Psychologii Stosowanej.
Założyciel i do 2009 roku wiceprezes Polskiego Towarzystwa ADHD. Współtwórca Kampanii Społecznej ADHD – Świat to za mało! Zarządza Pracownią Terapeutyczną ALFA w Olkuszu.

Pracowała nad wprowadzeniem refundacji pierwszego leku na ADHD w Polsce – Concerta. Zasiadała w Senackiej Komisji Zdrowia oraz w Sejmowej Komisji Edukacji Nauki i Młodzieży. Była współtwórcą Zespołu ds. Opracowania Kompleksowego Programu Pomocy Dziecku z ADHD, który został powołany w Warszawie we współpracy z Biurem Rzecznika Praw Dziecka. Organizowała i brała czynny udział w I Kongresie Instytucji Działających na Rzecz Osób z ADHD. Jest członkiem zespołu ds. tworzenia Narodowego Programu Środowisko i Zdrowie Dzieci CEHAP w Ministerstwie Zdrowia w 2009-2010 roku oraz członkiem zespołu ds. działań na rzecz oświaty powołanego przez Burmistrza Miasta i Gminy Olkusz w ramach programu operacyjnego Kapitał Ludzki na lata 2007-2013.

drukuj poleć artykuł

Serwis Ciążowy.pl ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Zamieszczone tu materiały w żadnej mierze nie zastępują profesjonalnej porady medycznej. Przed zastosowaniem się do treści medycznych znajdujących się w naszym serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem.

Wasze komentarze:

symbiosis11
2010-04-26

Przyznam, ze bardzo ciekawa tematyka i ogolnie artykul. Sama nie sadzilam, ze do adhd przyczyniaja sie czynniki genetyczne i ze w ogole juz takie male dziecko moze miec ten zespol.

symbiosis11
domi
2010-04-26

Dawniej zbyt ruchliwe i nadpobudliwe dziecko bylo uznawane za niegrzeczne lub zle wychowane.Teraz duzo sie mowi i pisze na temat ADHD i dobrze. Byle tylko nie przesadzic i nie szukac u dzieci ADHD na sile .

domi

Najpopularniejsze artykuły

Urlop ojcowski
Staraniowy

Przydatne placówki

Felietony
Nasi Partnerzy: Międzynarodowa Fundacja na Rzecz Rozwoju Nauki i Promocji Zdrowia Przejdź na stronę IQON
Podmiot odpowiedzialny: International Science and Health Foundation, ul. Kunickiego 10, 30-134 Kraków, tel.: (12) 633 80 57, fax.: (12) 633 80 55