Zaśniad groniasty – zmora przyszłej matki

Slyszalam o roznych patologiach,poronieniach czy innych okropienstwach ale o czyms takim jak zasniad groniasty nigdy. Z jednej strony to ciesze sie,ze nie slyszalam bo w ciazy oprocz roznych stresow z nia zwiazanych doszedlby kolejny. A z drugiej warto wiedziec zeby moc zapobiegac. Mysle,ze lekarze specjalnie nie mowia na ten temat zeby nie stresowac ciezarnych tylko badania pozwalaja im kontrolowac sytuacje. W koncu to lekarze sa odpowiedzialni za kobiete w ciazy i jej malenstwo.

Ja tez pierwszy raz slysze o takiej chorobie.Nie dosc,ze pojawia sie w ciazy i mozna poronic to jeszcze moze przerodzic sie w nowotwor zlosliwy.
Naprawde straszna choroba.

Matko i córko. Pierwsze slysze. Urodzilam dziecko i po tylu latach sie dowiaduje co moze sie przytrafic w czasie ciazy, jakie dziwne choroby i bakterie.

Absolutnie po raz pierwszy dowiaduje sie o takiej paskudnej chorobie z Waszego artykulu. Najwazniejsze to zeby sie dalo z nich wyleczyc i zebysmy rodziły zawsze zdrowe dzieci.

Ja też to przeżyłam i minęło już sporo czasu to nie mogę zajść w ciążę,myślałam że jestem jedyna a to już tyle kobiet spotkało ,tylko nie wiem jaki to był ale wyszłam ze szpitala po 7 dniach,nic mi nie mówili że powinnam kontrolować hcg ale dzięki za wiadomości trzymajcie się.A ludzie nie wiedza co się przechodzi i umilają nam życie

Ja właśnie jestem po usunięciu ciąży zaśniadowej. Jeśli chodzi o ryzyko to jest jeszcze jedna grupa osób, która ma większe szanse na zaśniad: gdy kobieta ma grupę A a mężczyzna grupę 0 tak przynajmniej doczytałąm na jakiej stronie ginekologii onkologicznej. Oczywiście to nie reguła, moi rodzice mieli taką sytuację i mają 3 dzieci:). Ale my z mężem nie mamy jak na razie tyle szczęścia.

Ja prawdopodobnie też mam ten zaśniad. I ja mam grupę krwi A, a mąż O. Po zabiegu czekam na wynik badania histopatologicznego.

zasniad przeszłam w maju 2009 roku hcg spadało i rosło przez rok.Dopiero teraz wynosi zero

Też miałam zaśniad 38 lata temu, jednak wtedy nie robiono USG a zaśniad stwierdzono,,gdy po krwotoku
miałam łyżeczkowanie.Może teraz leczą skuteczniej ja po szpitalach powiatowym i wojewódzkim wylądowałam
na onkologii w Poznaniu, byłam wystraszona miałam 19 lat ale trafiłam na wspaniałego lekarza lezałam 2 m-ce
a przez 5 lat jeździłam na badania kontrolne.Na szczęście wszystko dobrze się skończyło urodziłam syna po 9 latach

Ja niestety nie tylko słyszałam, ale nietety i doświadczyłam miesiąc temu poroniłam i okazało się iż przyczyną był zasniad groniasty zastałm, teraz jestem pod nadzorem ginekologa onkologa który stwierdził że będzie dobrze i za jakiś czas będe mogła starać się ponownie o upragnione maleństwo. Oby nikogo więcej to nie spotkało!

Witam.
Ja również przeszłam zaśniad groniasty w 1999r. Przeprowadzono zabieg łyżeczkowania, niestety po ok. miesiącu pojawiły się plamienia. Kolejna wizyta u ginekologa i diagnoza, nawrót choroby. Ponownie zabieg łyżeczkowania, tym razem pod obserwacja na monitorze i decyzja, skierowanie do szpitala onkologicznego. Chemioterapię zniosłam całkiem dobrze, potem stała kontrola co miesiąc, potem co trzy, co pół roku.... Po dwóch latach od zakończenia leczenia zaszłam w ciąże. Bardzo się obawiałam czy donoszę, gdyż nie wiedziałam jaki wpływ na organizm i macicę miała przebyta choroba. Córeczka urodziła się zdrowa, o czasie ale ważyła 2350. Efekt słabego łożyska. Teraz ma 8 lat i niczym nie odbiega od rówieśników. Tak więc nie wszystko co się widzi w złych barwach źle się kończy :). Pozdrawiam wszystkie Panie :)

Ja wlasnie dowiedzialam sie ze mam takowa ciaze. 3 lata staran o dziecko i jak zobaczylam dwie kreseczki to myslalam ze umre ze szczescia. Dlugo ta radosc nie trawala bo w 7 tyg zaczelam krwawic.... , teraz jestem w 9 tyg i ide na lyzeczkowanie w przyszlym tygodniu. Nikomu tego nie zycze i tylko modle sie o zdrowa ciaze w przyszlosci ..

Moja bratowa na to cholerstwo zachorowała. Niestety z powodu zaniedbań lekarzy , skończylo się nieciekawie. Nowotwór i przerzuty . M.in do rdzenia kręgowego , a w związku z tym paraliż . Minęło już 8 lat , w międzyczasie był jeden nawrót , ale walczymy dalej. Dziecinka zdrowa i piękna .

Witam ja o zaśniadzie dowiedziałam się w czwartym miesiącu ciaży na moje szczeście hcg szybko opadało potem zaszłam w ciążę dwa razy i poroniłam dopiero po pięciu latach starań i chodzenia po lekarzach udało nam się jestem mama dwóch super chłopaków czego i wam życzę

Witajcie kobietki.
22 lata temu miałam ciążę zaśniadową całkowitą,nie robiono wtedy USG na życzenie,więc chodziłam z tym cholerstwem do 21 tygodnia ciąży.Moje złe samopoczucie mówiło mi,ze coś jest nie tak,mimo,że regularnie chodziłam na wizyty kontrolne. Usunięto mi to dziadostwo,ale pozbierałam się szybko i po trzech latach,pełna obaw zaszłam w ciąże.Pierwsze moje żądanie od lekarza to było badanie USG.Urodziłam zdrowego syna a po sześciu latach urodziwą córę.
Ważne to,żeby się nie poddawać i miec nadzieję,czego wszystkim przyszłym mamom życzę.

hej ja jestem 2 miesiące po porodzie miałam zaniad groniasty częściowy urodziłam wczesniaka corke w 32 tyg jest wszystko dobrze z dzieckiem

witam serdecznie,chcę trochę naprostować aby nie wytworzyły się mity,grupa krwi raczej mało ma się do zachorowania na zaśniad,ja mam BRH- a mój mąż ARH+,KONFLIKT RÓWNIEŻ NIE BO NIE BYŁO PRZECIWCIAŁ W BADANIU,Ale niestety szczęśliwa ,że po 1,5 roku starań jestem w ciąży,od samego początku szwankowały mi nerki,ale chyba nic wspólnego,w 17,5tyg usg wykazało burzę śnieżną,dawa dni potem miałąm poród,chłopczyk tak jak chciałam ,ale nie dla mnie (urodziłam martwe),rozpacz która trwa do dzisiaj,dzień kobit to dla mnie żałoba.cztery lata póżniej ,po rozpadzie małżeństwa z tskim samym konfliktem,po przygotowaniach w 6 tyg do łyżeczkowania(dostałam krwotoku i lekarz stwierdził-usuwamy,a drugi poczekamy),w diu moich urodzin zobaczyłam na świecie mojego synusia,ważył mało ale spojżenia nie zapomnę,dzisiaj ma 8,5 roku.co najbardziej zaobserwowałam ,to ciśnienie 150/110 i bardzo duzy i szybki wzrost wagi a mało jedzenie,nie wypuszczanie wody z organizmu.pozdrawiam

A u mnie lekarz wlasnie zdiagnozowal ta chorobe. Podobno jest niezwykle rzadka. Prawdopodobnie jest to zasniad calkowity. Jutro wybieram sie do kolejnych lekarzy i nadal licze na cud ... Narazie wiem tyle, ze usg pokazalo 5, jego zdaniem pustych komorek. Uwaza rowniez, ze beta hcg jest podwyzszone chociaz moim zdaniem miesci sie w normie. Dodam, ze lekarz ktory wykonywal usg byl malo sympatyczny, a kiedy powiedzial, ze ciazy tutaj juz nie ma swiat mi sie zawalil. Myslalam, ze jestem w 6 tygodniu ciazy. Do 4 tygodnia mialam wszystkie objawy ciazy. Bylam taka szczesliwa. Az nagle w 5 tygodniu pojawilo sie plamienie i zaczeli mnie badac i badac. Wyszlo, ze mam Hashimoto chociaz podobno jedno z drugim nie ma nic wspolnego. Na koniec pan Dr. stwierdzil tylko, ze zyczy mi duzo szczescia bo teraz bardzo mi sie przyda. Tylko na tyle bylo go stac. A tak sie cieszylam ...

Minęło już 7 lat od tego koszmaru.Leczenie chemią do przyjemnych nie należało. Każdy wlew traktowałam jak zło konieczne ale bardzo skuteczne !. Obecnie raz w roku jestem na badaniach w szpitalu onkologicznym w Szczecinie. Leczono mnie daktynomycyną ( DACT ). Teraz mogę o tym mówić ,pisać. Wcześniej dusza bardzo mnie bolała. Wciąż nasuwały się pytania dlaczego mnie to spotkało? Cieszę się,że mnie wyleczono :))). Nie zdecydowałam się na kolejną ciążę - bo bałam się kolejnego koszmaru i porażki. Słowo Mola (hydatidosa) przywołuje bolesne wspomnienia.Jestem zdrowa :))) ,ale jakaś część mojej duszy dalej choruje.

Witam serdecznie.Jutro 23.03 mija rok jak straćiłam swoje trzecie dziecko, w 16tg z powodu zaśniadu cześćiowego.O chorobie dowiedziałam się na 1 usg,ale moja ginekolog mówiła mi,że moge się wyleczyć i urodzić zdrowe dziecko.(ale,ona mnie pocieszała tylko i nie mówiła prawdy).Skierowała mnie na konsultacje do prof z Lublina i on na szczegółowym usg,stwierdził,że dziecko ma poważne wady rozwojowe i już nie słyszy tetna.Tego dnia dowiedziałam się że było chore i martwe już.Pożniej skierował mnie do szpitala,na wywoływanie porodu,poroniłam w łazience,podczas śiuśania poczułlam jak wyślizguje się,że srodka i podstawiłam dłonie,zeby je złapać.Trzymałam moje dziecko dziecko na rękach i pożegnałam śię z nim.Patrzyłam na nie płakałam, jak bóbr i zastanawiałam dllaczego,coś tkiego mnie spotkało i skąd ten zaśniad śię wzioł.Miałam przecież dwoje zdrowych dzieci,a tu taka tragednia mnie spotkała.