Zespół antyfosfolipidowy przyczyną poronień

autor: Monika Szostek-Kwapień , 2009-09-21
Zespół antyfosfolipidowy przyczyną poronień
Po raz pierwszy opisany pod koniec lat osiemdziesiątych. Zaliczany do chorób autoimmunologicznych, nazywany również zespołem Hughsa lub APS. Kobiety chorują na niego dwa razy częściej niż mężczyźni. Ciągle zbyt rzadko rozpoznawany jest w naszym kraju. A szacuje się, że może być przyczyną nawet jednej czwartej poronień nawykowych. Zespół antyfosfolipidowy.

APS – co to takiego?

Zespół Hughsa najprościej określić jako zespół objawów klinicznych skojarzonych z podwyższoną obecnością przeciwciał antyfosfolipidowych w surowicy krwi. Przeciwciała te mają negatywny wpływ na fosfolipidy – cząsteczki tłuszczów, które są składnikiem błon komórkowych naszego organizmu. Przeciwciała łączą się z fosfolipidami, czego skutkiem są zmiany patologiczne w różnych organach wewnętrznych. Zespół Hughsa jest chorobą autoimmunologiczną, czyli taką, gdzie organizm atakuje sam siebie, prowadząc do rozmaitych zakłóceń w jego funkcjonowaniu. Do najczęstszych objawów występowania zespołu antyfosfolipidowego zalicza się więc zakrzepicę naczyń (żylną bądź tętniczą), poronienia oraz szereg innych objawów klinicznych, które wiążą się z nadkrzepliwością i zamknięciem światła naczyń. Niestety, ciągle nie do końca znamy przyczynę tego schorzenia.

Zespół Hughsa a poronienia

APS jest też przyczyną jednej czwartej poronień nawykowych – czyli takich, kiedy dochodzi do utraty trzech lub więcej następujących po sobie ciąż.

W kobiecym układzie rozrodczym zespół antyfosfolipidowy może być przyczyną wielu niepowodzeń położniczych. Antyfosfolipidy mają zły wpływ na funkcjonowanie błon komórkowych, dlatego mogą utrudniać zapłodnienie. APS, uniemożliwiając zagnieżdżenie się komórki jajowej w macicy, jest też przyczyną jednej czwartej poronień nawykowych – czyli takich, kiedy dochodzi do utraty trzech lub więcej następujących po sobie ciąż. Zespół Hughsa może prowadzić również do nieprawidłowości i zakrzepów w kształtującym się łożysku, co utrudnia odżywienie i dotlenienie płodu. Choroba bywa też przyczyną przedwczesnego porodu dziecka, które do tej pory rozwijało się prawidłowo, a badania nie wskazywały na żadne zagrożenia. Oprócz tego zespół antyfosfolipidowy może wywoływać wiele patologii ciąży, przedwczesne odklejenie się łożyska czy pęknięcie błon płodowych. Jak więc widzimy, negatywny wpływ schorzenia na ciążę jest ogromy. Dlatego tak ważna jest odpowiednia diagnostyka i leczenie.

Rozpoznanie

Przy diagnozowaniu APS stosuje się dwa kryteria – laboratoryjne i kliniczne. Powtarzające się niepowodzenia położnicze powinny skłaniać lekarzy do przeprowadzenia odpowiedniej diagnostyki. Zespół Hughsa uznaje się za rozpoznany, gdy wystąpi przynajmniej jedno kryterium kliniczne i jedno kryterium laboratoryjne.

Kryteria kliniczne:

  • trzy lub więcej poronienia samoistne występujące przed 10. tygodniem ciąży,
  • jedna lub więcej niewyjaśniona śmierć płodu po 10. tygodniu ciąży,
  • ciężki stan przedrzucawkowy lub niewydolność łożyska - poród następuje przed 34. tygodniem ciąży,
  • niewyjaśniona zakrzepica żylna bądź tętnicza,
  • zakrzepica drobnych naczyń, bez cech zapalenia.


Kryteria laboratoryjne:

  • średnie lub wysokie miano przeciwciał antykardiolipinowych klasy IgM lub IgG w 2 niezależnych pomiarach w odstępie minimum 8-12 tygodniowym,
  • obecność antykoagulantu tocznia w surowicy w 2 niezależnych pomiarach w odstępie minimum 8-12 tygodniowym,
  • przeciwciała przeciw β2-glikoproteinie obecne w surowicy lub osoczu (w mianie >99. centyla) wykryte co najmniej 2-krotnie w odstępie minimum 12 tygodni standaryzowaną metodą ELISA.

Leczenie

Leczenie APS ma na celu obniżenie poziomu przeciwciał oraz zapobieganie zakrzepicy łożyskowej. Polega ono na braniu leków zmniejszających krzepliwość krwi i sterydów, które hamują aktywność układu odpornościowego.

Obecnie stosuje się głównie aspirynę i heparyny – zwłaszcza drobnocząsteczkowe. Rozpoznanie choroby i odpowiednie leczenie pozwala zapobiegać powikłaniom położniczym oraz zakrzepicy. Leczenie rozpoczęte od pierwszych chwil ciąży zwiększa nawet do 80% procent szanse na urodzenie zdrowego dziecka, a rozpoznanie choroby nie wyklucza zajścia w ciążę. Ciąża matki obciążonej chorobą jest traktowana jako ciąża wysokiego ryzyka, dlatego otoczona jest stałą, specjalistyczną opieką i wymaga ścisłej współpracy przyszłej mamy z zespołem lekarzy.

drukuj poleć artykuł

Serwis Ciążowy.pl ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Zamieszczone tu materiały w żadnej mierze nie zastępują profesjonalnej porady medycznej. Przed zastosowaniem się do treści medycznych znajdujących się w naszym serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem.

Wasze komentarze:

Brak komentarzy.

Najpopularniejsze artykuły

Urlop ojcowski
Staraniowy

Przydatne placówki

Felietony
Nasi Partnerzy: Międzynarodowa Fundacja na Rzecz Rozwoju Nauki i Promocji Zdrowia Przejdź na stronę IQON
Podmiot odpowiedzialny: International Science and Health Foundation, ul. Kunickiego 10, 30-134 Kraków, tel.: (12) 633 80 57, fax.: (12) 633 80 55