Impotencja – przyczyny, objawy, leczenie

Malwina Angerman
2011-04-14
Impotencja – przyczyny, objawy, leczenie
Impotencja jest wstydliwym problemem. Szacuje się, że nawet 80% mężczyzn po 40-tym roku życia cierpi na dysfunkcję erekcji. Jej przyczyn można doszukiwać się zarówno w fizjologii, jak i psychice. Jednak coraz częściej słyszy się opinie, iż impotencja jest również chorobą cywilizacyjną. Liczba mężczyzn skarżących się na problemy z erekcją rośnie z roku na rok.

Przyczyny impotencji

Wyeliminowanie szkodliwych substancji oraz zdrowszy tryb życia często wystarczają za inne terapie środkami farmakologicznymi.

Impotencja jest schorzeniem polegających na fizjologicznej niezdolności do odbycia pełnego stosunku seksualnego. Dla mężczyzn jest to problem wstydliwy, a przede wszystkim frustrujący. Problemy ze wzwodem często prowadzą do obniżenia poczucia własnej wartości, kryzysu w związku, a w skrajnych przypadkach nawet do jego rozpadu.

Istnieje co najmniej kilka przyczyn dysfunkcji erekcji. W praktyce stosuje się podział na dwie grupy czynników wywołujących impotencję: zewnętrzne oraz psychogenne. Do pierwszej grupy zaliczają się przede wszystkim: długotrwały stres, nadużywanie alkoholu, uzależnienie od papierosów czy narkotyków, przemęczenie. Wyeliminowanie szkodliwych substancji oraz zdrowszy tryb życia często wystarczają za inne terapie środkami farmakologicznymi. Przyczyn impotencji należy doszukiwać się również w złym stanie zdrowia mężczyzny. Częste schorzenia dróg moczowych, zaburzenia krążenia, urazy ciała, powodując problemy z erekcją. Impotencję spowodowaną tymi przyczynami jest trudniej wyleczyć, a ryzyko jej pojawienia się wzrasta wraz z wiekiem pacjenta. Warto zaznaczyć, że impotencja powodowana jedynie wiekiem mężczyzny jest występuje stosunkowo rzadko. Jedynie u ok. 10% mężczyzn mających problemy ze wzwodem, wiek jest ich bezpośrednią przyczyną. Z wiekiem wiąże się przede wszystkim spadek testosteronu, wiotkość mięśni oraz utrata elastyczności skóry.

Do drugiej grupy czynników powodujących impotencję zaliczają się zaburzenia psychologiczne. Są to najczęściej: stany lękowe, zahamowania na tle seksualnym, wrodzona nieśmiałość, niepewność, głębokie kompleksy. Jednak dotyczą one w większości młodych mężczyzn, którzy dopiero rozpoczynają życie seksualne. Wtedy o impotencji mówi się również w przypadku przedwczesnych wytrysków czy braku orgazmu.

Objawy

Przedwczesny wytrysk może wzbudzać niepokój, gdy pojawia się przy regularnym współżyciu i utrzymuje przez dłuższy czas.

O impotencji mówimy, gdy pojawiają się problemy z erekcją. Niemożność osiągnięcia pełnego wzwodu, przedwczesny wytrysk, brak orgazmu - to główne objawy tego schorzenia. Ponadto o impotencji mogą świadczyć także spadek popędu seksualnego, a nawet całkowity brak ochoty na seks trwający przez dłuższy czas.

Objawy o podłożu fizycznym mogą występować w różnym stopniu nasilenia: łagodnym, umiarkowanym i ciężkim. Łagodny stopień impotencji określa przede wszystkim problemy z przedwczesnym wytryskiem. Jednak objaw ten nie zawsze świadczy o chorobie. Często pojawia się u młodych mężczyzn lub po dłuższej abstynencji seksualnej. Przedwczesny wytrysk może wzbudzać niepokój, gdy pojawia się przy regularnym współżyciu i utrzymuje przez dłuższy czas. Do łagodnych objawów impotencji należą również: mała ilość spermy przy wytrysku, utrata erekcji przed osiągnięciem wytrysku lub tzw. miękka erekcja, czyli wzwód, który uniemożliwia odbycie stosunku.

Stopniem umiarkowanym określa się występowanie wzwodu częściowego, tzn. przez bardzo krótką chwilę, brak wytrysku oraz satysfakcji seksualnej. O tego typu impotencji mówimy również w przypadku osiągnięcia wzwodu poprzedzonego bardzo długim czasem stymulowania, który skutkuje przedwczesnym wytryskiem.

Ciężki stopień impotencji oznacza praktyczną niemożliwość osiągnięcia satysfakcji seksualnej przez mężczyznę. Brak wzwodu uniemożliwia odbycie pełnego stosunku seksualnego. Są również przypadki, gdy mężczyzna jest w stanie współżyć z kobietą, ale nie przynosi mu to żadnej przyjemności. Skrajnością jest całkowity brak wzwodu, nawet przy długiej stymulacji.

Leczenie impotencji

Impotencja nie jest chorobą nieuleczalną. W większości przypadków odpowiednia kuracja przywraca stuprocentową sprawność seksualną. Jednak przed przystąpieniem do leczenia, a więc i wyborem terapii, należy prawidłowo rozpoznać przyczyny problemów z erekcją. W pierwszej kolejności lekarz urolog powinien przeprowadzić wnikliwy wywiad medyczny zarówno z pacjentem, jak i jego partnerką. W drugiej kolejności należy wykonać szereg badań, m.in. morfologię krwi, oznaczenie poziomu cukru, prolaktyny, testosteronu i cholesterolu, USG prostaty, dopplersonografię.

W leczeniu impotencji stosuje się kilka metod. Pierwszą z nich jest farmakologia. Przy wyborze leku lekarz kieruje się wynikami przeprowadzonych badań. W przypadku, gdy „winowajcą" jest obniżony poziom testosteronu i androgenów, stosuje się kurację hormonalną. Leki zawierające hormony podaje się doustnie lub domięśniowo.

Jeśli przyczyną impotencji jest zaburzenie krążenia, stosuje się metodę iniekcji leku w ciała jamiste penisa. Najczęściej stosowanymi preparatami są Prostaglyndyna oraz Caverject. Leki wstrzykiwane są w okolicy podstawy prącia, raz po prawej, raz po lewej stronie. Minusem tego rodzaju terapii jest to, że pacjent musi samodzielnie wykonywać zastrzyki przed każdym stosunkiem.

Istnieje wiele leków doustnych, których działanie polega na hamowaniu wydzielania enzymu blokującego wzwód. Ich bazę stanowią inhibitory fosodiesterazy typu 5. Należy je przyjmować ok. 30-60 minut przed stosunkiem. Leki te maja wysoką skuteczność, która oscyluje na poziomie 80-90%. Ich stosowanie może powodować jednak skutki uboczne, m.in.: zawroty głowy, nudności, wymioty.
Najpopularniejszym środkiem zwalczania impotencji jest Viagra. Lek ten jest dostępny na receptę w każdej aptece. Jego skuteczność jest stosunkowo wysoka, sięga nawet 80%.

W przypadku impotencji psychogennej stosuje się psychoterapię. Można ją przeprowadzić na trzy sposoby:

  • psychoterapia indywidualna, gdy przyczyna impotencji są traumatyczne przeżycia pacjenta, urazy psychiczne, nerwica;
  • psychoterapia partnerska, w której uczestniczy pacjent wraz z partnerką seksualną;
  • desensybilizację, czyli oswajanie źródeł lęku, gdy przyczyna zaburzeń erekcji są fobie i nieuzasadnione lęki przed odbyciem stosunku płciowego.

W skrajnych przypadkach stosuje się leczenie drogą inwazyjną, polegające na wszczepianiu protez i aparatów próżniowych.

Serwis Ciążowy.pl ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Zamieszczone tu materiały w żadnej mierze nie zastępują profesjonalnej porady medycznej. Przed zastosowaniem się do treści medycznych znajdujących się w naszym serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem.