Albinizm

Albinizm in. bielactwo (łac. albus – biały) — wrodzone zaburzenie metabolizmu tyrozyny (brak tyrozynazy), powodujące zmniejszenie lub brak produkcji melanin w komórkach barwnikowych człowieka i zwierząt, związane z występowaniem genu recesywnego.

Albinizm jest dość często spotykanym schorzeniem – występuje u około 1% populacji, niezależnie od płci, czy rasy. Osobnik posiadający tę cechę nosi miano albinosa. Skóra osobników dotkniętych bielactwem wrodzonym jest bardzo jasna lub biała, włosy (sierść, pióra) białe, źrenica czerwona, z powodu przeświecania naczyń krwionośnych przez przezroczyste tęczówki. Bielactwo wrodzone upośledza zwykle wzrok, niekiedy także słuch.

Albinosi są bardzo wrażliwi na działanie promieni słonecznych (promienie UV), szybko reagują stanami zapalnymi skóry, łatwo występują pęcherze i zrogowacenia.

Przebieg bielactwa jest wieloletni, z okresami spontanicznych, lecz niecałkowitych remisji (cofania się zmian).