Analgezja (gr. analgesía – brak czucia) — termin ten ma kilka znaczeń:
 

1. Działanie medyczne mające na celu zniesienie czucia bólu. Osiąga się je za pomocą:

• metod farmakologicznych:

       – niesteroidowe leki przeciwzapalne;
       – opioidy (petydyna, morfina, fentanyl, ketamina);
       – leki przeciwpadaczkowe;
       – leki uspokajające;
       – neuroleptyki;
       – blokady z użyciem środków miejscowo-znieczulających;

• metod niefarmakologicznych:

        – neuroliza;
        – przecięcie chirurgiczne;
        – wibracja;
        – akupunktura;
        – hipnoza;
        – zabiegi fizykalne: elektroterapia, termoterapia, hydroterapia, masaż, gimnastyka lecznicza.

Określenie to dotyczy zarówno eliminacji zdolności odczuwania bólu u osoby przytomnej, jak i odpowiedzi odruchowej na bodziec bólowy u osoby nieprzytomnej.

2. Stan zniesienia czucia bólu, który może wystąpić jako skutek działania medycznego lub samoistnie w pewnych stanach psychicznych (np. w tzw. szoku pourazowym, w pewnych nerwicach, itp.).

Analgezja zewnątrzoponowa w czasie porodu – aby zmniejszyć bóle porodowe, środek przeciwbólowy wstrzykuje się domięśniowo lub dożylnie. Można wówczas poczuć się śpiącym, pobudzonym, odczuwać nudności i kłopoty z koncentracją. Lek może zwolnić odruchy i oddychanie dziecka, dlatego podaje się go we wczesnym i środkowym okresie porodu.