Anemia sierpowata

Anemia sierpowata, niedokrwistość sierpowata (ang. sickle cell anemia) — to rodzaj wrodzonej niedokrwistości polegającej na nieprawidłowej budowie hemoglobiny. Cząsteczki hemoglobiny zawierające nieprawidłowy łańcuch mają niższe powinowactwo do tlenu, a erytrocyty z taką hemoglobiną (nazywaną HbS) przyjmują sierpowaty kształt. Odkształcone erytrocyty pękają, zatykając naczynia krwionośne. Pod wpływem mutacji dochodzi do zmiany struktury białkowej.

Ten typ anemii jest przede wszystkim rozpowszechniony w środkowej i zachodniej Afryce, sporadycznie spotykany zaś w rejonie Morza Śródziemnego. Choroba ta występuje najczęściej u Mulatów i Murzynów, rzadko u dzieci i niemowląt. W obecnej chwili nie ma możliwości leczenia przyczyny tej choroby. Schorzenie można rozpoznać około 3 miesiąca życia na podstawie mikroskopowego badania krwinek czerwonych oraz chemicznego badania hemoglobiny. Badania dowodzą, że chorzy w dużym stopniu są odporni na malarię.