Bilirubina

Bilirubina — to organiczny związek chemiczny powstały w wyniku rozpadu hemu, uwolnionego wcześniej z hemoglobiny w śledzionie, wątrobie lub szpiku kostnym, w procesie niszczenia czerwonych ciałek krwi. Bilirubina jest barwnikiem występującym w żółci.

Badanie jest wykonywane, gdy lekarz podejrzewa uszkodzenie wątroby lub w przypadku objawów niedrożności przewodów żółciowych, niedokrwistości hemolitycznych, czy innych zaburzeń metabolicznych związanych z wątrobą.

Wysoki poziom bilirubiny prowadzi do rozwoju żółtaczki. Zwykle występuje ona u noworodków, w pierwszym do trzeciego dnia po urodzeniu (50% dzieci). Czasami określa się to mianem fizjologicznej żółtaczki noworodków. Wysoki poziom bilirubiny w pierwszej dobie życia noworodków (gł. wcześniaków) spowodowany jest tym, że wątroba nie jest w pełni wykształcona i nie posiada jeszcze pełnej zdolności przetwarzania tego związku. W ciągu kilku dni samoistnie dochodzi do normalizacji procesu jej wytwarzania. Inną przyczyną wysokiego poziomu bilirubiny może być niszczenie krwinek czerwonych noworodka, w wyniku niezgodności serologicznej krwi dziecka i matki, zwanej hemolityczną chorobą noworodków.