BPD

BPD (ang. Borderline Personality Disorder, czyli Emocjonalnie Niestabilne Zaburzenie Osobowości "zagubienie w lustrzanym odbiciu") – jest to zaburzenie osobowości na pograniczu psychozy i nerwicy,  objawiające się przede wszystkim nadmiernymi emocjami, a także niestabilnością myśli (wahania nastroju, chaotycznie zmienny stosunek do innych ludzi, siebie i wszystkiego wokół, napady intensywnego gniewu).

Przyczyną BPD jest zazwyczaj poważne psychiczne zaniedbanie dziecka lub traumatyczne wydarzenie w dzieciństwie, które pozostawia trwały wpływ na układ limbiczny, pamięć i emocje.

Osoby z BPD mają słabą pamięć, nie kontrolują emocji, mają niskie poczucie własnej tożsamości. Są zwykle inteligentne, wrażliwe i bardzo empatyczne.

BPD wywołuje zmiany biologiczne w mózgu podobne do zespołu stresu pourazowego, które powodują, że człowiek jest nadwrażliwy, przesadnie nerwowy, nieufny, a czasem - zbyt ufny.

Zaburzenie BPD mocno wpływa na osobowość człowieka, sprawia, że staje się on pełen niepokoju, nadwrażliwości, roztargnienia, chaosu, nadmiernych emocji - miłości i nienawiści, rozczarowań, panicznego strachu przed opuszczeniem i bliskimi relacjami.

BPD występuje stosunkowo często (zachorowalność około 1–2%, w tym 75% to kobiety) i wymaga wielokierunkowego leczenia, długoletnich psychoterapii, a niekiedy też hospitalizacji. W poważniejszych przypadkach (lub krytycznych, cięższych momentach życia) pomocna jest nowoczesna farmakoterapia.