Choroba Hashimoto

Choroba Hashimoto (przewlekłe limfocytowe zapalenie gruczołu tarczowego, wole limfocytarne; ang. Hashimoto's thyroiditis; łac. thyroiditis Hashimoto) — nazywana od nazwiska japońskiego chirurga, który ją opisał w 1912 roku - przewlekła choroba tarczycy o charakterze autoimmunologicznym. Wole limfocytarne to, inaczej mówiąc, przewlekłe zapalenie tarczycy. Choroba polega na wytwarzaniu przez organizm przeciwciał, które zamiast niszczyć obce lub szkodliwe substancje (np. bakterie lub wirusy), atakują własne komórki, w tym przypadku komórki tarczycy. Takie przewlekłe zapalenie gruczołu tarczowego często prowadzi do niedoczynności tarczycy.

Zazwyczaj choroba Hashimoto przebiega bezobjawowo. Wtedy jedyne jej oznaki są widoczne w badaniach krwi, wykazujących zaburzenia równowagi hormonalnej tarczycy i obecność szkodliwych przeciwciał.

Choroba ta występuje najczęściej u kobiet w średnim wieku (między 30. a 50. rokiem życia).