Ciemiączko

Ciemiączko (łac. fonticulus) — to miejsce na czaszce noworodka, pokryte elastyczną błoną łączącą różne kości czaszki ze sobą.

Przy porodzie ciemiączko umożliwia dostosowanie się czaszki płodu do kanału kostnego miednicy i następnie ułatwia rozwój czaszki.

U człowieka po urodzeniu wyróżnia się:

• ciemiączko przednie (łac. fonticulus anterior) – w kształcie rombu, zarasta między 10. a 18. miesiącem życia dziecka;
  

• ciemiączko tylne (łac. fontikulus posterior) – trójkątne, zarasta między 2. a 6. miesiącem życia;

• ciemiączko boczne – czasem występuje u wcześniaków, zarastają najczęściej jeszcze w życiu płodowym.

Prawidłowe ciemię przednie jest lekko zapadnięte i nieznacznie pulsujące. Ciemię uwypukla się w czasie płaczu, zapada zaś przy odwodnieniu. U dziecka z wodogłowiem powiększa się, a przy niedoborze wapnia (krzywicy) zarasta wolniej.