Metoda Ogino-Knausa

Metoda Ogino-Knausa — to metoda kalendarzowa, polegająca na powstrzymywaniu się od współżycia w dni płodne, których termin ustala się na podstawie średniej długości trwania cyklu kobiety.
Jako pierwsi mechanizm działania tej metody opisali lekarze Ogino i Knaus.

Metoda ta opiera się na następujących założeniach:

• owulacja następuje 14 dni przed miesiączką z możliwością wystąpienia 2 dni wcześniej lub później;
• komórka jajowa żyje około 24 godziny po jajeczkowaniu;
• plemniki zdolne są do zapłodnienia przez około 48 do 72 godzin po stosunku (ejakulacji).

Wyznaczanie dni płodnych:

1. Notowanie długości trwania kolejnych 6-12 cykli (im więcej tym lepiej).
2. Spośród obserwowanych cykli należy wybrać dwa – najdłuższy i najkrótszy.
3. Po wybraniu najkrótszego cyklu, odejmuje się 18 dni od długości jego trwania – w ten sposób określa się tzw. pierwszy dzień płodny.
4. Dni cyklu (od pierwszego dnia miesiączki) poprzedzające pierwszy dzień płodny uznajemy za niepłodne.
5. Po wybraniu najdłuższego cyklu, odejmuje się od jego długości 11 dni – określa się w ten sposób ostatni dzień okresu płodnego.
6. Dni występujące po ostatnim dniu cyklu (aż do miesiączki) uznajemy za niepłodne.

Przykład:

• Zaobserwowaliśmy cykle o ilościach dni: 28, 29, 28, 27, 29, 30.
• Najdłuższy cykl 30 dni, najkrótszy cykl 27 dni.
• 27 – 18 = 9. Dziewiąty dzień cyklu jest więc pierwszym dniem płodnym.
• Dni od początku miesiączki aż do 8 dnia włącznie uznajemy za niepłodne.
• 30 – 11 = 19. Dziewiętnasty dzień cyklu jest ostatnim dniem płodnym.
• Dni cyklu, poczynając od 20 aż do pierwszego dnia miesiączki, uznajemy za niepłodne.

Jeżeli nie planuje się ciąży, można współżyć od 18 dnia cyklu. Pomiędzy 8. a 18. dniem cyklu miesiączkowego obowiązuje wstrzemięźliwość płciowa. Dla tej metody kalendarzowej współczynnik Pearla wynosi 20–24.

Wady metody kalendarzowej:

• wysoki wskaźnik Pearla;
• długi okres wstrzemięźliwości płciowej;
• mała skuteczność szczególnie u kobiet młodych oraz z dużymi wahaniami długości cyklu;
• po porodzie – właściwie brak możliwości skutecznego zastosowania metody.

Zalety:

• metoda dopuszczana i akceptowana przez Kościół Katolicki;
• łatwość obliczania okresu płodnego i niepłodnego;
• nie wymaga stosowania żadnych dodatkowych środków;
• całkowicie obojętna dla zdrowia.