Ostuda

Ostuda, chloasma, melasma — są to nieregularne, ostro ograniczone brązowe przebarwienia, występujące na skórze, w trzech klinicznych układach: w części centralnej twarzy, na policzkach oraz w okolicy szczękowej. Ostuda jest rezultatem nadmiernego odkładania się melaniny w naskórku i w skórnych makrofagach.

Ostuda zazwyczaj dotyczy kobiet. Tylko jedna na dwadzieścia osób nią dotkniętych jest płci męskiej. Zwykle rozpoczyna się między 30. a 40. rokiem życia.

Przyczyny powstawania ostudy:

• ciąża (chloasma gravidarum) – pigment często znika kilka miesięcy po porodzie, jednak może powrócić także w trakcie następnej ciąży; 
  

• hormonalne środki antykoncepcyjne, zawłaszcza te z dużą zawartością estrogenów;

• stan wyniszczenia (chloasma cachecticorum);

• okres menopauzy;

• stosowanie fenytoiny, hydantoiny, chloropromazyny (chloasma medicamentosum);

• zaburzenia metaboliczne (choroby wątroby);

• zaburzenia endokrynologiczne (choroby tarczycy czy nadnerczy);

• słońce lub inne źródła UV (np. solarium);

• substancje fototoksyczne zawarte w lekach i kosmetykach (chloasma cosmeticum);

• nieznane czynniki, kiedy pojawia się u pozornie zdrowych, normalnych kobiet nieciężarnych.

Sugeruje się, że powodem ostudy w okresie ciąży jest wzrost poziomu estrogenów, progesteronu i MSH. Chociaż w większości przypadków zmiany ustępują po porodzie, u niektórych kobiet mogą utrzymywać się znacznie dłużej.

Podczas prób leczenia melasmy można zastosować preparaty zawierające hydrochinon, miejscowo steroidy lub tretynoinę.