Zapalenie pochwy

Zapalenie pochwy (łac. vaginitis) – to jedna z najczęstszych chorób ginekologicznych. Wiele różnych bakterii powoduje zapalenie pochwy – 3 najważniejsze, czyli waginoza bakteryjna (Bacterial vaginosis – BV), zapalenie drożdżakowe (Candida) i grzybiczne zapalenie wywołane przez rzęsistki (Trichomonas vaginalis), stanowią 90% wszystkich infekcji pochwy.

Zapalenie pochwy przebiega zazwyczaj ze świądem okolicy płciowej, pieczeniem oraz bólem, natomiast najbardziej typowym objawem są upławy oraz wydzielina o zmienionym zapachu.

Czynnikami predysponującymi do rozwoju zapalenia pochwy są:

• duża ilość partnerów seksualnych,

• zaburzenia miesiączkowania,

• cukrzyca,

• antybiotykoterapia,

• sterydoterapia,

• brak higieny osobistej,

• ciąża.
       

Podstawą leczenia zapaleń pochwy jest jednoczesna kuracja obojga partnerów. Zbyt późne leczenie może doprowadzić do niepłodności, nadżerki, przeniesienia choroby z matki na noworodka.

Doustne leczenie zapaleń pochwy jest przeciwwskazane w I i II trymestrze ciąży, stosuje się wtedy jedynie preparaty o działaniu miejscowym.

Szacuje się, że przynajmniej 3 na 4 kobiety chorują na zapalenie pochwy przynajmniej raz w życiu.