Zespół Klinefeltera

Zespół Klinefeltera (ang. Klinefelter syndrome) - to choroba genetyczna spowodowana obecnością dodatkowego chromosomu X (lub większej ilości dodatkowych chromosomów X) w komórkach organizmu mężczyzny (np. genotyp 47,XXY lub 48, XXXY).

Osoby cierpiące na zespół Klinefeltera są najczęściej bezpłodne w wyniku nieprawidłowego rozwoju jąder. Sylwetka chorych może być zbliżona do kobiecej, może też występować ginekomastia, czyli rozrost gruczołów piersiowych. Osoby z Zespołem Klinefeltera cierpią na liczne problemy psychiczne: depresję, psychozę, niską aktywność płciową, parafilię (podpalenia oraz inne akty przemocy). Chorobie może towarzyszyć lekki niedorozwój umysłowy. Związany z zespołem Klinefeltera wyższy wzrost wraz ze słabszym rozwojem mięśni jest przyczyną nieco gorszej koordynacji ruchowej.

Leczenie tej choroby polega na podawaniu testosteronu, który może złagodzić skutki Zespołu Klinefeltera i zmniejszyć liczbę kryminogennych zachowań.

Zespół po raz pierwszy w 1942 opisali Klinefelter, Reinfenstein i Albright, podając za jego główne cechy ginekomastię, azoospermię, zwiększone stężenie gonadotropin i postępujące szkliwienie kanalików krętych jądra.